Ανεξαρτήτως το εάν πρόκειται στην προκειμένη περίπτωση για γκάφα ή όχι, είναι γεγονός ότι στην προεκλογική περίοδο στην οποία ήδη βρισκόμαστε για τις επόμενες εθνικές εκλογές, παρακολουθούμε ότι τα δύο μεγάλα κόμματα ξεκίνησαν με ξεκάθαρες δηλώσεις τους, στις οποίες το κάθε ένα επιδιώκει να καταφέρει να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία στην ερχόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση, η οποία θα του εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα της πολιτικής κυριαρχίας, δηλ. την πολιτική αποκλειστικότητα στην διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό το γεγονός όμως κάθε άλλο παρά καθυσηχαστικό θα είναι για πολλούς πολίτες της Ελλάδος, οι οποίοι εδώ και πολλούς μήνες διανύουν μία περίοδο της αβεβαιότητας και μέσα στην οποία πολλοί από αυτούς καταλήξανε αναγκαστικά να ζούνε σε μία μόνιμη κατάσταση μεγάλης οικονομικής ύφεσης και κοινωνικής αθλιότητας. Είναι δυνατόν να βασιστούνε όλα αυτά τα άτομα εκ νέου σε μία φτηνή και στερεότυπη πολιτική προπαγάνδα, η οποία θάλεγε κανείς πως ανοίκει μάλον σε κάποιες άλλες εποχές του παρελθόντος, στις οποίες τα δύο μεγάλα κόμματα έδειναν προεκλογικές μάχες έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο, με την ελπίδα ότι έστω και με μία χούφτα ψήφους παραπάνω από το αντίθετο κόμμα, θα μπορέσουν έτσι να αναλάβουν και πάλι την κυβέρνηση. Οι κύριοι υποψήφιοι για την ερχόμενη εκλoγική αναμέτρηση, κύριος Ε. Βενιζέλος και ο κύριος Α. Σαμαράς, οφείλουν να αναλογιστούνε τις μέγιστες ευθύνες που έχουνε για να λύσουνε τα βασικά και υπαρξιακά προβλήματα της Ελλάδος τα επόμενα χρόνια. Στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα αυτόν τον καιρό, δεν υπάρχουν περιθώρια για προσωπικές αναζητήσεις των υποψηφίων, υπό του τύπου της εξασφάλισης δόξας και τιμής, λαμβάνοντας υπ όψιν ότι τα αυστηρά καθοδηγητικά μέτρα του μνημονίου, της τρόϊκας αλλά και της Eurogroup, θα παραμείνουνε και θα υπάρχουν και έπειτα από τις εκλογές, πράγμα που θα πρέπει να απασχολεί ήδη από τώρα τον κάθε υποψήφιο, αλλά και τον κάθε ψηφοφόρο στην Ελλάδα. Οι προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες θα πρέπει να παραμεριστούν προς όφελος των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδος, είτε πρόκειται εδώ για τον εργασιακό χώρο, είτε για τον χώρο της υγείας και πρόνοιας. Προσωπικά θα επιθυμούσα έπειτα από τις επόμενες εκλογές, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των κομμάτων, να εισέλθουν σε συγκρότηση ενός μεγάλου συνασπισμού, δηλαδή μίας μεγάλης συγκυβέρνησης, για να μπορέσουν να αναλάβουνε όλες οι κομματικές παρατάξεις τις ευθύνες τους για τα τρέχοντα οικονομικοπολιτικά ζητήματα της Ελλάδος απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ζητούμενο στην όλη υπόθεση δεν είναι μόνον να επανέλθει η οικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα, ο ανώτερος πολιτικός στόχος της Ελλάδος θα πρέπει να είναι η δημιουργία και η διατήρηση της ανταγωνιστικότητάς της σε σχέση με άλλα ανεπτυγμένα κράτη/μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί η επίτευξη των στόχων αυτών, είναι απαραίτητο στο εξής να μειωθούν τα έξοδα του κράτους, να καταπολεμιστεί η ανεργία αλλά και η φοροδιαφυγή, επίσης θα πρέπει να ξεκινήσουν σημαντικές διακρατικές, εμπορικές και τεχνολογικές συνεργασίες μεταξύ της Ελλάδος και τα άλλων κρατών της Ευρωζώνης και της Ευρώπης γενικότερα. Εξ άλλου το γνωρίζουμε όλες και όλοι μας, ότι ο καιρός των μπαλκονιών και των μεγάλων πολιτικών λόγων, ανοίκει στο παρελθόν. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τις πελατιακές μεθόδους στην πολιτική, οι οποίες μακρόχρονα κάθε άλλο παρά οικονομικά και πολιτικά οφέλη φέρουν στους υπόσχοντες πολιτικούς και στο κράτος. Ας αποβάλουμε όλοι μας τα προσωπικά πολιτικά πάθη του παρελθόντος και ας συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας, για να μπορέσουμε να περιορίσουμε και να έχουμε και πάλι υπό έλεγχο τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος και της Ευρώπης γενικότερα.
Ανεξαρτήτως το εάν πρόκειται στην προκειμένη περίπτωση για γκάφα ή όχι, είναι γεγονός ότι στην προεκλογική περίοδο στην οποία ήδη βρισκόμαστε για τις επόμενες εθνικές εκλογές, παρακολουθούμε ότι τα δύο μεγάλα κόμματα ξεκίνησαν με ξεκάθαρες δηλώσεις τους, στις οποίες το κάθε ένα επιδιώκει να καταφέρει να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία στην ερχόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση, η οποία θα του εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα της πολιτικής κυριαρχίας, δηλ. την πολιτική αποκλειστικότητα στην διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό το γεγονός όμως κάθε άλλο παρά καθυσηχαστικό θα είναι για πολλούς πολίτες της Ελλάδος, οι οποίοι εδώ και πολλούς μήνες διανύουν μία περίοδο της αβεβαιότητας και μέσα στην οποία πολλοί από αυτούς καταλήξανε αναγκαστικά να ζούνε σε μία μόνιμη κατάσταση μεγάλης οικονομικής ύφεσης και κοινωνικής αθλιότητας. Είναι δυνατόν να βασιστούνε όλα αυτά τα άτομα εκ νέου σε μία φτηνή και στερεότυπη πολιτική προπαγάνδα, η οποία θάλεγε κανείς πως ανοίκει μάλον σε κάποιες άλλες εποχές του παρελθόντος, στις οποίες τα δύο μεγάλα κόμματα έδειναν προεκλογικές μάχες έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο, με την ελπίδα ότι έστω και με μία χούφτα ψήφους παραπάνω από το αντίθετο κόμμα, θα μπορέσουν έτσι να αναλάβουν και πάλι την κυβέρνηση. Οι κύριοι υποψήφιοι για την ερχόμενη εκλoγική αναμέτρηση, κύριος Ε. Βενιζέλος και ο κύριος Α. Σαμαράς, οφείλουν να αναλογιστούνε τις μέγιστες ευθύνες που έχουνε για να λύσουνε τα βασικά και υπαρξιακά προβλήματα της Ελλάδος τα επόμενα χρόνια. Στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα αυτόν τον καιρό, δεν υπάρχουν περιθώρια για προσωπικές αναζητήσεις των υποψηφίων, υπό του τύπου της εξασφάλισης δόξας και τιμής, λαμβάνοντας υπ όψιν ότι τα αυστηρά καθοδηγητικά μέτρα του μνημονίου, της τρόϊκας αλλά και της Eurogroup, θα παραμείνουνε και θα υπάρχουν και έπειτα από τις εκλογές, πράγμα που θα πρέπει να απασχολεί ήδη από τώρα τον κάθε υποψήφιο, αλλά και τον κάθε ψηφοφόρο στην Ελλάδα. Οι προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες θα πρέπει να παραμεριστούν προς όφελος των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδος, είτε πρόκειται εδώ για τον εργασιακό χώρο, είτε για τον χώρο της υγείας και πρόνοιας. Προσωπικά θα επιθυμούσα έπειτα από τις επόμενες εκλογές, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των κομμάτων, να εισέλθουν σε συγκρότηση ενός μεγάλου συνασπισμού, δηλαδή μίας μεγάλης συγκυβέρνησης, για να μπορέσουν να αναλάβουνε όλες οι κομματικές παρατάξεις τις ευθύνες τους για τα τρέχοντα οικονομικοπολιτικά ζητήματα της Ελλάδος απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ζητούμενο στην όλη υπόθεση δεν είναι μόνον να επανέλθει η οικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα, ο ανώτερος πολιτικός στόχος της Ελλάδος θα πρέπει να είναι η δημιουργία και η διατήρηση της ανταγωνιστικότητάς της σε σχέση με άλλα ανεπτυγμένα κράτη/μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί η επίτευξη των στόχων αυτών, είναι απαραίτητο στο εξής να μειωθούν τα έξοδα του κράτους, να καταπολεμιστεί η ανεργία αλλά και η φοροδιαφυγή, επίσης θα πρέπει να ξεκινήσουν σημαντικές διακρατικές, εμπορικές και τεχνολογικές συνεργασίες μεταξύ της Ελλάδος και τα άλλων κρατών της Ευρωζώνης και της Ευρώπης γενικότερα. Εξ άλλου το γνωρίζουμε όλες και όλοι μας, ότι ο καιρός των μπαλκονιών και των μεγάλων πολιτικών λόγων, ανοίκει στο παρελθόν. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για τις πελατιακές μεθόδους στην πολιτική, οι οποίες μακρόχρονα κάθε άλλο παρά οικονομικά και πολιτικά οφέλη φέρουν στους υπόσχοντες πολιτικούς και στο κράτος. Ας αποβάλουμε όλοι μας τα προσωπικά πολιτικά πάθη του παρελθόντος και ας συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας, για να μπορέσουμε να περιορίσουμε και να έχουμε και πάλι υπό έλεγχο τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδος και της Ευρώπης γενικότερα.
AntwortenLöschen