Η απάντησή μου επάνω στο θέμα της σοσιαλιστικής διεθνής και το SPD

http://eponima.blogspot.de/2013/05/spd.html#links

Την τοποθέτησή σου την κρίνω προσωπικά ως σωστή Κώστα, και για αυτό υπάρχουν πολλά αίτια που θα μπορούσαμε εδώ να αναφέρουμε παραδειγματικά, τα ποία αποδεικνύουν ότι την σοσιαλιστική διεθνής  για τους πολιτικούς της ελιγμούς έως και για την δεκαετία του ογδόντα του περασμένου αιώνα θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε ως οργάνωση με διεθνή πολιτική επιρροή και εμβέλεια. Ήδη από την δεκαετία του ενενήντα, όπου μας είχαν αφήσει πολιτικοί αστέρες όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, Ο Βίλλυ Μπράντ και ο Όλοφ Πάλμε, η σοσιαλιστική διεθνής παρέμεινε πολιτικά στο περιθώριο και δεν συμμετείχε ουσιαστικά σε καμία από τις προσπάθειες για την αποκλιμάκωση των μεγάλων κρίσεων, όπως π.χ. αυτές του Ιράκ, του Αφγανιστάν, κ.λ.π.  Όπως πολύ σωστά περιγράφεις προήρθε η μεγάλη ύφεση για την SPD (και των άλλων σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων των άλλων χωρών γενικότερα) με την εξέλιξη της παγκοσμιοποίησης στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αμερική. Αντιθέτως οι χώρες τις Νότιας Αμερικής γνώρισαν με το άνοιγμα των αγορών μία ανοδική πορεία στην οικονομία τους και βγήκαν κερδισμένες από τις παγκόσμιες ανακατατάξεις των τελευταίων είκοσι ετών. Η αδράνεια και η σιωπή της σοσιαλιστικής διεθνής απέναντι στα μεγάλα πολιτικά θέματα του νέου αιώνα που διανύουμε είναι κάτι παραπάνω από αισθητή, ιδίως και τώρα τελευταία πάλι με την Αραβική Άνοιξη και την ακμάζουσα κρίση στις Άνω και Μέση Ανατολή. Υπάρχουν υποθέτω ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που συγκρούονται  με τους αρχικούς στόχους της σδ. Σε περίπτωση όμως που αυτά τα συμφέροντα είναι και εκείνα τα οποία ευθύνονται για την μεγάλη παγκόσμια οικονομική και τραπεζική κρίση του 2008 και των μετέπειτα διαστημάτων, τότε οφείλω να πω πως η διεθνής σοσιαλιστική είναι συνυπεύθυνη για την οικονομική εξέλιξη η οποία έλαβε χώρα στα κράτη του Ευρώ, δηλαδή την μεγάλη τραπεζική κρίση και κατά συνέπεια επιβαρύνεται και με ένα μέρος της υπευθυνότητας για την οικονομική και πολιτική κρίση της Ελλάδος, θέλουμε ή όχι. Κατ επέκτασιν έχεις και στο άλλο το σημείο δίκαιο όταν γράφεις κατά έννοια, ότι η σδ. δεν είχε να παρουσιάσει ένα σχέδιο έμπρακτης και εναλλακτικής πολιτικής για την καταπολέμηση των μεγάλων πολιτικών και οικονομικών κρίσεων, στις τελευταίες δύο δεκαετίες. Για αυτόν τον λόγο φυσικά υπήρχαν κατά διαστήματα και σημαντικές απώλειες μελών και ψηφοφόρων στις οργανώσεις των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, είτε της Γερμανίας είτε της Ελλάδος, κ.λ.π.  Οι κομματικές διαροές από τα μέλη των σοσιαλιστικών κομμάτων προήλθαν λόγω της έλλειψης μίας εποικοδομητικής και αποτελεσματικής πολιτικής, της ηγεσίας των. Ακόμα και ο Σρέντερ στην Γερμανία με την περιβόητη πολιτική του της Αγκέντα 2010, δεν είχε καταφέρει σε τελική ανάλυση να πείσει όλους τους βετεράνους ψηφοφόρους της SPD για την αναγκαιότητα και σπουδαιότητα της νέας τύπου πολιτικής για τα τότε δεδομένα. Τέλος διαπιστώνουμε ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, πληρώνουν το κάθε ένα ξεχωριστά σε εθνικό επίπεδο κατά διαστήματα ένα μεγάλο πολιτικό κόστος και τίμημα, διότι έχουν κατά κάποιον τρόπο σταματήσει να εφαρμόζουνε μία πολιτική που να πείθει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, στην  οποία ψηφίζονται. Τις πολιτικές των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων τα οποία είναι και μέλη στην σ.δ. τις χαρακτηρίζει σε γενικές γραμμές η τεχνοκρατία, η αντιπροσώπευση των πολιτικών συμφερόντων των πλέον ευκατάστατων και αστών πολιτών και η έλλειψη δημιουργίας ενός πραγματικού πολιτικού αντίβαρου σε σύγκριση με τα φιλελεύθερα και συντηρητικά κόμματα. Με άλλα λόγια ο σοσιαλδημοκρατισμός θα έχει και πάλι πραγματική άνοδο και επιτυχία στην πολιτική του επιρροή και δράση, εφόσον απομακρυνθεί και πάλι ο εφιάλτης της οικονομικής κρίσεως και επανέλθει πάλι η οικονομική ευημερία στα κράτη- μέλη εντός της Ευρωζώνης, αλλά και εκτός αυτής. Η SPD της Γερμανίας έχει ως κόμμα αντιπολίτευσης, εν όψει των ερχόμενων εκλογών του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της Γερμανίας στις 22.09.2013 να αναδείξει  προς το παρόν ένα καλό εκλογικό πρόγραμμα, το οποίο θα μπορούσε εύκολα με την ανάλογη επεξεργασία, να μετατραπεί και στην πορεία σε ένα καλό και εποικοδομητικό κυβερνητικό πρόγραμμα, που θα είναι άξιο των περιστάσεων και των προσδοκιών των ψηφοφόρων του. Θα φανεί σύντομα το κατά πόσο θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί αυτό, τουλάχιστον μπορούμε ακόμα προς το παρόν να ελπίζουμε.

Σε χαιρετώ,

Ανέστης Μουταφίδης